ජාතික ආරක්ෂාවට වඩා ජාත්යන්තර සහයෝගීතාව වැදගත්ද?
තර්ක ඉදිරිපත් කිරීම
ධනාත්මක පාර්ශ්වයේ තර්ක ඉදිරිපත් කිරීම
අද විට, විකසිත ලෝකයේ, ජාත්යන්තර සහයෝගීතාව වැදගත් වටිනාකමක් බව පෙනී යන්න කැමතියි. “ජාතික ආරක්ෂාවට වඩා ජාත්යන්තර සහයෝගීතාව වැදගත්ද?” යන ප්රශ්නයට අපගේ පිළිතුර “ඔව්” ය. මගේ තර්ක මේ වගේ:
1. ජාත්යන්තර සහයෝගීතාව නොමැතිව, ආධුනික තර්ජන වලට ප්රතිචාර නොහැක
අද ලෝකයේ ප්රධාන අභියෝගයන් වැනි පළාත් හරහා ව්යාප්ත වන අත්යවශ්ය තර්ජන, කල්හී වෛරස හා සෞඛ්ය වසංගත, ජාත්යන්තර ත්රස්තවාදය, පරිසර විනාශය යන තර්ජන එක් රටක් විසින් පාලනය කළ නොහැක. මේ තර්ජන ජාතික ආරක්ෂා පද්ධතියකින් ඉහලින්ම පවතී. ජාතීන් අතර නිෂ්පාදන, තොරතුරු, තාක්ෂණ හා සෞඛ්ය දෙපාර්තමේන්තුවෙහි සහයෝගීතාව නොමැතිව, සාර්ථක ප්රතිචාරයක් ලබාදීම අසμβාව්යය. එබැවින්, සවිමත් සහ යාවත්කාලීන ජාත්යන්තර සහයෝගීතාව නොමැත්නම්, සංඛ්යාලේඛන ජාතික ආරක්ෂාවේ තනි සීමාව අපරාධකයි.
2. ආර්ථික ප්රගතිය, ගෝලීය වෙළෙඳ සහ ආයෝජන සඳහා ජාත්යන්තර විශ්වාසය අත්යවශ්යය
ගෝලීය ගනුදෙනුකරණ ක්රමවේදය තුළ පවතින රටවල, ඒ ඒ රාජ්යයක ආරක්ෂාවට මෙන්ම, පිරිසිදු හා විවෘත, සහයෝගි ක්රමවේදයන් හරහාම ස්ථායී ආර්ථික වර්ධනයක් පැවැත්වීම හැකිය. එක් රටක් තනිව ව්යාපාර කරන්නට උත්සාහ කරමින් ආර්ථික සංවර්ධනය සීමිත වේ. එබැවින් යුගයේ ප්රධානම අවශ්යතාව වන්නේ විවිධ ජාතීන් සඳහා ආරක්ෂාව මුලික කොට, එකිනෙකාට විශ්වාසය හා විවෘතව ජීවත්වීමය.
3. ජාතික ආරක්ෂාව සීතල යුගයක තත්ත්වයක සීමා වී ඇත
ආරක්ෂාව තනිවීමෙන් තානාපතියි කරන රටක්, නිර්භීතව සොයාගත නොහැකි වසංගත, ආර්ථික අර්බුද, පරිසර අභියෝග හමුවේ තනිවීම තුඩුවීමක් සපයයි. ජාත්යන්තර සහයෝගීතාව නැතිවීමෙන්, ජාතික අභිලාෂිත අනාගතය නොහැක්කිය.
4. සමාගමය හා සාමය සඳහා ජාත්යන්තර සමීපතාව අත්යවශ්යය
කල්පනා කරන්න, එක් රටක් එතැන තනිව ජීවත් වේ නම්, ඔවුන් අතර මිතුරන් නැති වීම නිසා, සම්බන්ධතා බිඳ වැටීමෙන් යුධයන් ඇතිවීම පහසුය. එහෙත්, ජාත්යන්තර සංවිධාන හා නියෝජිත ක්රමමාර්ග තුළ සාමය ද, ප්රජාතන්ත්රවාදය ද, සමාගමය ද යුක්තිදායක ලෙස ප්රවර්ධනය වේ.
ඔබගේ ගැඹුරු අවධානය මෙන් ම, බහුතර සාධන ද්රව්යයක් නම්, ජාතික ආරක්ෂාව ඉතා වැදගත් වුවද, වර්තමාන ලෝකයෙහි ජාත්යන්තර සහයෝගීතාව නොමැතිව ආරක්ෂාව තහවුරු කළ නොහැකි බව මෙම තර්ක රටාවෙන් ම හැඟේ.
ඍණාත්මක පාර්ශ්වයේ තර්ක ඉදිරිපත් කිරීම
“ජාතික ආරක්ෂාවට වඩා ජාත්යන්තර සහයෝගීතාව වැදගත්ද?” යන ප්රශ්නයට අපි “නෑ” කියන එකයි. අපගේ නියෝජනය සහ තර්ක මේ වගේ:
1. යම් ආරක්ෂාවක් නැතිනම්, ජාත්යන්තර සහයෝගීතාවේ අර්ථයක් නැත
ආරක්ෂාව ප්රාථමික අවශ්යතාවයකි. කිසිදු රටක ආරක්ෂාව ස්ථීර නොවන්නේ නම්, ඒ රට external සහයෝගීතාවයක නිරත වීමට හැකිම නෑ. අලූත් අවදානම් (terrorism, cyber - attacks, espionage) හමුවේ ජාතික ආරක්ෂාව සවිමත් කර නොමැතිව, විදේශ රටවල් හා හිතවත් බැඳීම ප්රයෝජනවත් නොවේ, හරි හැටි ජාත්යන්තරය තුළ රැඳවීමද අපහසුය.
2. ජාත්යන්තර සහයෝගීතාව බහු අවස්ථාවල විෂම අවදානමකි
පසුගිය ඉතිහාසයේ දී රටවල් අතර සහයෝගීතා සබඳතා ආරක්ෂාවට වඩා භයානක තත්ත්වයන්ට හේතු ව තිබේ (උදා: අසායුධ රටවල් ආක්රමණයට ලක්වීම, රාජ්ය නිදහසට පිටස්තර බලපෑම් වීම). ජාත්යන්තර සංවිධාන හරහා වූ ප්රතිලාභයන් සීමාවක් ඇත. රටකට උදව් කිරීමට ජාත්යන්තරය නිතර සක්රීය නොවේ, වගකීමක් නොමැත.
3. ජාතික අධිපතිත්වය හා නිදහස ජාතික ආරක්ෂාවෙන් පමණක් තහවුරු වේ
ඒවා විදේශ රටවල් හා අධීනත්වය යටතට පත් වීමක් වළක්වය. හිතවත් රටවල් හා සහයෝගීතාව අනවශ්ය විලාසිතාවක් බවට පත්විය හැකර් පලිකී කාර්යභාරය, විදේශ බලපෑම් වලට ආරක්ෂා වීම සහ ජාතික උරුමය උදෙසා අධිපතිත්වය තහවුරු කිරීම තුළින් පමණි.
4. ජාත්යන්තර සහයෝගීතාව ආරක්ෂාවට දෙවන යන දෙයක් පමණි
ජාතික ආරක්ෂාව අතපසු කරල්ලිම ජාත්යන්තර සහයෝගීතාව තුළ අහඹු ඉල්ලීම් නොපවතින අතර රටක මූලික අයිතිවාසිකම්, නිදහස, අධිපතිත්වය සියල්ලම තහවුරු කරන්නේ ස්වයං නිශ්චිත ආරක්ෂාවෙනි.
අවසානයේදී, ජාතික ආරක්ෂාව වදන කඳුළු වාගේ, රටක ස්වභාවයේ මුල් වෙරළයි. එය ප්රථමයෙන් දිනාගත් පසු, ජාත්යන්තර සහයෝගීතාවය හැකියාවෙන් ලබාගත යුතුය.
තර්ක ඉදිරිපත් කිරීම ප්රතික්ෂේප කිරීම
ධනාත්මක පාර්ශ්වයේ දෙවන විවාදකරුගේ තර්ක ඉදිරිපත් කිරීම ප්රතික්ෂේප කිරීම
"මගේ මිතුරා, ඔබ ඉතා උද්යෝගයෙන් පැහැදිලි කළේ ජාතික ආරක්ෂව, සහ ජාතික ආධිපත්යය අහිමි වූ අතුර, ජාත්යන්තරය වැනි දෑ පිරිසිදුව සලකා බැලිය නොහැකි බවයි. නමුත්, මෙහිවත් දුර්වලතාවයක් සම්පූර්ණයෙන්ම පෙනී යනවා. ඔබගේ තර්කය වශයෙන්, ලොව හැම තැනකම දේශපාලන තර්ජන, පශු විනාශය, සෞඛ්ය වසංගත, දත්ත ආරක්ෂාව සේ තාර්කිකව ජාතික සීමාවෙන් දෙස්පස යන තාක්ෂණික යථාර්ථයන් නොසලකා හැරීමයි.
නමුත් ඔබ පෙන්වා දුන් 'අධිපතිත්වයේ' ඉහළ වටිනාකම, යථාර්ථයෙන්ම සමහර විට ජාතික වසංගතයක අමතර අදාලතාවක් තිබීමෙ ඉපැරණි අවදානම දෙස බලනවා. නමුත්, පවතින ලෝක සාධක සමාලෝචනයක් කලින්, අපේ දේශය තුළ හෝ, භෞතික ආරක්ෂාව කැපී පෙනෙන අවශ්යතාවයන්ම ඔබ දැක්වූවාට අමුණු, දත්ත ආරක්ෂාව, මිනිස්ජන හුවමාරුවෙන් ඇතිවන තර්ජන, සෞඛ්ය වසංගත ගැන ශ්රැතිබඳ ප්රක්ෂේපණයක් කර තිබෙනලා.
අද ලෝකයේ එපමණක් නොව, එක් රටක් තනිවම සංවර්ධනය විය නොහැක්කේ ජාත්යන්තර ආධාරයකින් වෙන් කෙරෙන විලාසිතාවක් මතයි. ඔබ පවසා ඇති විදේශ බලපෑම් භීෂණයට විකල්පයක් වන්නේ, ජාත්යන්තර සහයෝගීතාව උචිතව සහ විචක්ෂණය සහිතව හඳුන්වා දීමයි. චීනය 1970න් පසුව එංගලන්තය සමඟ, ජපානය ඇමෙරිකාව සමඟ, අපේම ශ්රී ලංකාව බහුර්ජාතික ආයතන සමඟ නිධ්යය වශයෙන් සාමකාමී සබඳතා ඇති කළ නිසා නොහැකි විකල්ප අනෙක් අතට හිමි නොවන බව දිස්වෙයි.
ඉහත පරිදි, අපේ පක්ෂය තවදුරටත් සනාථ කරන්නේ—හැමෝම එකම ගුවන් හුස්මක් හසුරුවන ලෝකයක, ජනතාවගේ ආරක්ෂාවට වැඩියෙන්ම, ඒ ආරක්ෂාව තබා ගැනීමට ජාත්යන්තර සහයෝගීතාවය අත්යවශ්ය බවයි."
ඍණාත්මක පාර්ශ්වයේ දෙවන විවාදකරුගේ තර්ක ඉදිරිපත් කිරීම ප්රතික්ෂේප කිරීම
"ඇත්තෙන්ම ඔබ සියල්ලන් හොඳින් කියාදුන්නා සාමය, මහජනයාගේ මංගලතාව, සහ පරිසර හා වසංගත සෝමර ව්යසනය වැනි ගෝලීය ප්රශ්න ජාත්යන්තර සහයෝගීතාවෙන් පමණක් කියා මහත්නම් සඳහන් කළා. නමුත්, ඒ සියල්ලට මූලික මට්ටමක අවශ්යය වන්නේ—එක් රටක් තම ජනතාව රැක ගැනීමට ඇති ස්වෛරී ආරක්ෂිත පරිසරයක් බවක් අනවසර 'අපරාධක කඳවුරු' සම්බන්ධ ඔබගේ ගෝලීය පැරණි තර්කය මත පදනම්ව කතා කළාද?
අද සැබෑවක් වන්නේ, දේශ සීමාවන් ක්රමවත්ව විවෘත වුවත්, ජාතික ආරක්ෂාව නැතිවන්නට ඉඩ ඇතැයි ඉඩදිය නොහැකියි. ඉතිහාසය අපට පෙන්වා දෙන්නේ, විදේශ බලපෑම් හා අභ්යන්තර විඛ්යාත සොක්කු පිඹින නව ආකාර තර්ජන ගැනපවා—විශේෂයෙන්ම ආධිපත්යය අහිමි වීම පරිසරයේදීම නොව, තම ජන බලයට වඩා බලවත් ක්රියාවලි පවත්වා ගැනීමට ලොව කිසිදු රටකට නොහැකි බවයි.
ඒ නිසා, ජාත්යන්තර සහයෝගීතාව විනාඩියකටවත් වැදගත් නොවේ යැයි නොසිතනවා. නමුත් මහත් වැදගත් හා ස්ථාවර වන්නේ—එම සහයෝගීතාවෙන් ප්රයෝජන ගන්නා තැනකදි අපේ ආරක්ෂාව, අපගේ අධිපත්යය, සහ පරපුරට අහිමි නොවන ස