An mbeidh an príobháideachas agus an ábhar ar fáil i gceannas na hÉireann mar shraith?

Beidh an príobháideachas agus an ábhar ar fáil i gceannas na hÉireann mar shraith. Tá sé ríthábhachtach go bhféadfaidh daoine a gcuid faisnéise pearsanta a bhainistiú, agus an ceart acu a bheith i bhfógrán. I gcóras inbhuanaithe daonlathach, caithfear a machin is fíor go dtugtar tacaíocht do dhaoine chun a laige agus a neart a léirigh go soiléir.

Is é an cóiphnótha a bheidh ann, go háirithe i dtaobh úsáid teicneolaíochta agus an bhochtaineachta a bhaineann le sonraí. Treimhse níos faide ag dul i ngleic le heagraíochtaí a dhéanann mí-úsáid ar shonraí agus gníomhaireachtaí atá freagrach as príobháideachas a choinneáil. Maidir le cinntiú go bhfuil an t-aonad sin comhoiriúnach le riachtanais an phobail, tá gá le comhoibriú idir na hinstitiúidí agus na saoránaigh.

Slí amháin a dhéanamh go bhfuil an freagracht ag gach duine - conas a choinnímid ár sonraí agus cé hiad a léiríonn aon sochar a chuireann ar fáil, mar go bhfuil an t-aireagán tábhachtach do gach saoránach. Bíonn sé mar bhuncharachtar ag tacú leis an tiomantas atá ag daoine don ceannas agus don dála a bhaineann leis an tsochaí.

Mar sin, más rud é go labhraímid faoi phríobháideachas i gcoinne an ábhair atá ar fáil, bíonn sé tosaigh againn, ag brath orainn féin chun aghaidh a thabhairt ar na laigeanna agus a dhearbhú go mbeidh an saol saor in aisce agus iontaofa do gach duine.

Ní bheidh an príobháideachas agus an ábhar ar fáil i gceannas na hÉireann mar shraith. Tá sé soiléir go bhfuil teicneolaíocht ag dul chun cinn ar shlí nach ndéanann sí aon stóráil ar an ngnáthshaoránach, ach ar pháirtithe móra agus cumhachtacha atá ag iarraidh a gcuid sonraí a úsáid mar fhoinse ioncaim. Cén fáth go mbeadh súil againn go n-éireoidh le próiseas inbhuanaithe nuair atá an córas féin bunaithe ar chamchuairt?

Táimid ag tabhairt cead don phobal mórán rudaí a thaispeáint - ónár ngnáthghníomhaíochtaí lárnacha go dtí ár suímh, ár bprioriteacha pearsanta, agus fiú ár n-uaigneas féin - ach nach bhfuil aon chúram i ndáiríre faoina nglacadh leo sin. Is léir go bhfuil institiúidí ag déanamh gach iarracht cuimhneamh a thógáil orainn, ach nach bhfuil siad chun é a chosaint i gceart.

Céard faoi na daoine a níl aon rogha acu ach a gcuid sonraí a chur i bhfeidhm? An saol nua seo, áit a bhfuil a gcuid pearsanra ag teacht i méid iomlán faoi chois chórais gan aon chosc, ní hé sin saol in aisce. Mar sin, is amhlaidh a bheidh an ‘sraith’ seo - scartha, neamhiontaofa, agus gan chuimsiú ar an saoránach mar duine. Ní hé sin ceannas - is hé sin déileáil.

Beidh an príobháideachas agus an ábhar ar fáil i gceannas na hÉireann mar shraith. Is fíor go bhfuil dúshláin ag baint le teicneolaíocht agus le húsáid sonraí. Ach is é an freagracht atá ar na hinstitiúidí agus ag na daoine iad féin an córas a thaifeadadh agus a rialáil. Má táimid ag iarraidh sochaí cheart, caithfear a chur in iúl go soiléir go bhfuil cearta ag gach saoránach, agus ní bheinn ag seasamh le cinntí a dh'fhéadfadh cur isteach ar an gceannas seachas é a ghríosadh.

Tá an t-eolas atá againn ar fáil mar uirlis láidir chun feabhas a chur ar ár dtréimhsí. Cuirtear brú ar na hinstitiúidí a lán comhoibrithe a chur i bhfeidhm, agus tá an ceart ag saoránaigh ár gcuid faisnéise a chur chun cinn ar bhealach atá freagrach. Más gá, déanfaimid laige a dhíriú ar na laigeanna sin, ach caithfear a bheith oscailte do na deiseanna a bhaineann leis an teaglam, go háirithe i dtaca leis an gcaidreamh idir an t-úsáideoir agus na hinstitiúidí.

Níl sé lán d'easpa a fhágáil ar ach an bealach a mholtar. Bíonn ceardchumainn láidir ag na daoine is laige, agus tá sé tábhachtach an córas a athrú ag oscailt bealaí nua, ag soláthar na céadta daoine chun a bheith páirteach. Má tá an hÉireann ag dul chun tosaigh, ní mór dúinn ár gcinntí a atáirgeadh obscéine, ach a gach duine a chur ag obair le chéile chun ár gcroí-phríobháideachas a chosaint agus an t-ábhar a chothú.

Ní bheidh an príobháideachas agus an ábhar ar fáil i gceannas na hÉireann mar shraith. Tá sé léir nach bhfuil an córas reatha in ann tabhairt faoi deara na héadonais atá le feiceáil nuair a thagann sé chuig úsáid sonraí. Cé go bhfuil caint mhór faoi 'chomhoibriú' agus faoi 'rialáil', bíonn an chumhacht i gcónaí ag institiúidí móra - na heintitis atá ag iarraidh a gcuid sonraí féin a chosaint, ach nach bhfuil sásamh acu do shaoránach na hÉireann.

Má táimid ag brath ar chórais teicneolaíochta chun ár ngnéithe a ghlanadh amach nó chun ár n-oidhreacht pholaitíochta a athrú, ansin táimid ag déanamh laghdú ar an saoránach don tsraith uile. Ní hé sin cothrom na Féinne. Is é sin an fhadhb mór: níl an pobal ag glacadh páirte i ndíospóireacht seo, ach amháin mar théama eitlíse d'fheabhsuithe teicniúla.

Táimid ag iarraidh dul i ngleic leis na laigeanna ach ní féidir linn na ceisteanna bunúsacha a sheachaint - cé atá i gceist nuair a labhraímid faoi 'príobháideachas'? An bhfuil sé fós féidir a rá go bhfuil ár n-intinn féin againn, nuair a bhfuil gach smaoineamh agus gach gníomh ag teacht faoi scáth na teicneolaíochta? Agus ní hé Hector an té a bheadh ag iarraidh freagra ar an gceist sin - ní hé go dtugann sé éadan ar bith don cheist phríomha: cá raibh an t-ábhar agus an príobháideachas cheana féin, agus cá bhfuil siad ag dul?

Mar sin, is cinnte nach mbeidh sé ar fáil mar shraith. Bheadh sé ródhéiseal.

Beidh an príobháideachas agus an ábhar ar fáil i gceannas na hÉireann mar shraith. Tá sé tábhachtach a thuiscint go bhfuil cumhachtaí na teicneolaíochta ar fáil d’úinéirí na sonraí, ach bíonn an phobal i gcónaí in ann a gcion a thabhairt ar an gcaoi a mbaintear úsáid as an eolas. Má táimid ag brath ar na hinstitiúidí, ach ag glacadh le cás chun ár nguth a chur in iúl, beidh ról reachtúil ann a chinnteoidh go mbeidh oideachas agus faisnéis ar fáil do gach duine.

Níl aon agó ach go bhfuil dúshláin ann, ach tá sé ag brath orainn féin a bheith gníomhach chun na hathruithe a bhaint amach. Níor cheart go mbeadh an pobal mar ábhar ar leac na méar, ach ba chóir dóibh a bheith mar chuid lárnach sa phróiseas. Is é an t-aidhm a bheidh againn ná cobhsú a dhéanamh ar xoslaim.

Cé go bhfuil baint ag na hinstitiúidí le conas a úsáidtear sonraí, níor cheart dúinn neamhaird a dhéanamh ar na deiseanna a bhíonn ann le comhoibrigh ag leibhéal an phobail féin. Is é an t-aiseolas ó na saoránaigh an t-aiseolas is tábhachtaí atá ann, agus ba chóir go mbeadh sé sna cinntí a dhéanann na hinstitiúidí.

Is é an cleachtas a bhaineann le bheith gníomhach amháin a leagann bunús le hionchur phobail. Mar sin, is féidir linn a dhearbhú go mbeidh an príobháideachas agus an ábhar ar fáil i gceannas na hÉireann mar shraith, ach ní mór dúinn ár gcion a dhéanamh ar aon gníomh ionas go gcomhoibreoidh ár bpoilitíocht le gníomhartha i dtaca le teicneolaíocht.

Ní bheidh an príobháideachas agus an ábhar ar fáil i gceannas na hÉireann mar shraith. Tá Hector ag caint faoi 'chumhachtaí' agus faoi 'ról reachtúil', ach cad é an pointe den chumhacht sin mura bhfuil sí faoi riar saoránach na hÉireann? Is breá an scéal é go bhfuil teicneolaíocht againn, ach táimid ag iarraidh í a phlé mar réiteach do gach rud, fiú má théann sé i ngleic leis an ngréasán pearsanta atá againn.

Cuirimis i gcuimhne nach bhfuil sé díreach faoi institiúidí nó faoi chórais - is faoi dhaoine a bhaineann sé. An ndéanfadh duine ar bith idirghníomh lena theaghlach féin más cúis dóibh teacht chun solais ar na heintitis móra sin? Ní hé sin an cine daonna. Cuir i gcás go bhfuil rogha againn - an rogha áirithe nach dtuigeann muid ach an méid a thaispeántar dúinn.

Tá deis againn labhairt, fiú le héisteacht leo siúd atá in uachta. Ach cad é an buntáiste don ghnáthshaoránach nuair nach bhfuil ach glacadh páirte agus cur i láthair acu? Sin í an laighe: níl againn ach an mhéid a thugtar dúinn. Agus sin an fhadhb leis an sraith seo - ní hé 'phríobháideachas' nó 'ábhar' a bheidh againn, ach athrú a dhéanamh ar an bpobal go hiomlán i dtreo leanúint le córas nach bhfuil aon chuimsiú orthu féin ann.

Mar sin, ní bheidh sé ar fáil mar shraith. Bheadh sé ródhéiseal, ró-choingthe agus ró-bhuaileadh le lucht cumhachta. Táimid ag brath ríthábhacht an cheantála a thuiscint, agus gan dul amach as ár n-aithne ar an saol mar atá sé.