സാമ്പത്തിക വികസനത്തിന് ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം അത്യാവശ്യമാണോ?

ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം ഇല്ലാത്ത സാമ്പത്തിക വികസനം ഒരു ചെറിയ പെട്രോൾ സ്റ്റേഷനെപ്പോലെയായിരിക്കും; കാര്യക്ഷമതയും നൂതനതയും കൈവരിക്കാൻ വികസനത്തിന്റെ എഞ്ചിൻ രൂപപ്പെടുത്താന്‍ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസമാണ് ആവശ്യമായ ഹൈടെക് മോഡുലുകളും സോഫ്റ്റ്വെയറും.

കഴിവ് മനുഷ്യശേഷി ഉണ്ടാക്കുന്നത് പണമാണ്; സങ്കീർണ തൊഴിൽ, ഗവേഷണം, മാനേജ്‌മെന്റ്, ടെക്നോളജിയുടെ ദൗത്യം എന്നിവയ്ക്ക് അക്കാദമിക് പരിശീലനവും ആഴത്തിലുള്ള ചിന്തനശേഷിയുമാണ് വേണം. നൂതന സംരംഭങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ റിസർച്ചും സർവകലാശാലകളുടെ ഇക്കോസിസ്റ്റവും ആവശ്യമാണ്; അതൊന്നുമില്ലെങ്കിൽ നാംയഥാർത്ഥ മൂല്യവ്യാപാരത്തിൽ കുടുങ്ങും.

വികസനത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള വിദഗ്ധ സംവിധാനങ്ങൾ, നയം രൂപീകരണം, ഗവേണൻസ് മെച്ചപ്പെടുത്തൽ എന്നിവവർбииക്കാൻ പഠിതാക്കളായ, വിശകലനശേഷിയുള്ള людзі വേണം. വിദേശനിക്ഷേപങ്ങളും ഉയർന്ന മൂല്യവായ്പ്പുള്ള തൊഴിലുകളും ആകർഷിക്കാൻ സാങ്കേതിക-അക്കാദമിക് കഴിവ് നിർണായകം.

പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസവും കരിയർ ട്രെയിനിങും ആവശ്യമാണ് എന്നതിൽ സങ്കടമില്ല; എന്നാൽ ടോപ്-ടിയർ ജോലികൾക്കും സ്റ്റാർട്ടപ്പുകൾക്കും, ആധുനിക ഭക്ഷ്യ-വിലപത്രത്തിൽ നയങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്താൻ ഉള്ളതും, ക്രിയേറ്റീവ് പ്രോഡക്ഷൻ വളർത്താൻ ഉള്ളതും മാറ്റിയെടുക്കാന്‍ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം സ്ഥിതിഗതികൾ മാറ്റുന്നു.

ശരിയെന്ന് തോന്നുന്ന താൽക്കാലിക തൊഴിൽവിപണിയിലെ നേട്ടങ്ങൾ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് നീണ്ടകാല വളർച്ചയ്ക്കുള്ള അടിസ്ഥാനമൊന്നും പണത്തിന് കൂട്ടാക്കാൻ സാധിക്കില്ല. അറിവ് തോന്നിക്കലല്ല, അറിവ് സിസ്റ്റമാറ്റിക് പരിശീലനങ്ങളിലൂടെ ഉപജ്ഞാനമായ് ലഭിക്കണം; അതിനാൽ സാമ്പത്തിക വികസനത്തിന് ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം അത്യാവശ്യമാണ്.

ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസം ഒരു ശോഭയും ശക്തിയും ആണ്; പക്ഷേ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക പുരോഗതിക്ക് അതാണ് നിർണായകം എന്നൊന്നുമില്ല. ജനങ്ങൾ വായിക്കാനും എണ്ണാനും കണക്കുകൂട്ടാനും മനസ്സറിയാനും കഴിയാതിരുന്നാൽ പുതിയ സോഫ്റ്റ്‌വെയറും ലാബ്‌റട്ടറി വിട്ട് നിൽക്കും. വികസനം ഒരു മഹാ ഇഞ്ചിൻ ആണ്; അതിന്റെ പിള്ളയ്ക്ക് മണ്ണ്, ഇന്ധനം, കനാൽ, തൊഴിലവസരം എന്നിവ വേണം — അങ്ങേയറ്റം ജനവിഭാഗത്തിന് പ്രാപ്യമാകുന്ന അടിസ്ഥാന വിദ്യാഭ്യാസം അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം ആണ്.

നൂതനതക്കും പ്രൊഫഷണലിസത്തിനും ഇടത്തിൽ toujouപ്പെടുത്താൻ വർക്ക്ഷോപ്പുകൾ, പ്രായോഗിക പരിശീലനങ്ങൾ, അപ്രന്റിസ്‌ഷിപ്പ്‌ എന്നെല്ലാം മതിയാക്കും. വ്യാപാര-തൊഴിൽ വളർഷിപ്പിക്കാൻ വിചിത്രമായ തിയറിയല്ല, കൈക്കഴിവാണ് ആവശ്യം. ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസമില്ലാതെ വലിയ സംരംഭങ്ങൾ നടക്കില്ലെന്ന് തോന്നിക്കുന്നത് ഒരു ഇടപാടുകാർ്റെ ദൃഷ്ടികോണം മാത്രം.

ഒരാങ്കേൽ ചില മേഖലകൾക്ക് ഗവേഷണ-മന്ദിരങ്ങൾ വേണം; അത് ആവിശ്യം. പക്ഷേ രാജ്യത്തിന്റെ ഭൂരിപക്ഷത്തെ തൊഴിൽ, ഉൽപ്പാദനം, കർഷികവും ചെറുകിട വ്യവസായവുമെല്ലാം അടിസ്ഥാന വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള മനുഷ്യശേഷിയാലും മെച്ചപ്പെടും. ഏറെ ചെലവേറിയ, ആരോഗ്യപരവും അധികസ്വഭാവമുള്ള ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസം പ്രയോജനമാകാതെ ചുരുങ്ങിയവർക്കായി ആക്‌സസ് ഉണ്ടായാൽ സമൂഹവിരോധവും ബ്രെയിൻ ഡ്രെയ്നിംഗും ഉണ്ടാകാം.

പഠനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം തൊഴിൽ വർഷി വർദ്ധിപ്പിക്കൽയല്ല, ജനത്തിന്റെ ജീവിതം മെച്ചപ്പെടുത്തലും സമവായവുമാണ്. അതിനായി ആദ്യം വേണ്ടിയത് എല്ലാവർക്കും പ്രാപ്യമായ, ഗണിതവും വായനയും നൈപുണ്യവും നൽകുന്ന മെച്ചപ്പെട്ട അടിസ്ഥാന വിദ്യാഭ്യാസം മാത്രം മതി.

അടിസ്ഥാനവിദ്യാഭ്യാസം വേണ്ടതാണെന്ന് നിശ്ചയം; എന്നാലും ആത്‌മാവിന് എണ്ണമറ്റൊരു തലയുഴിപ്പ് മാത്രം — സുസ്ഥിരവും ഉയർന്ന മൂല്യവാളമുള്ള സാമ്പത്തിക വളർച്ചയ്ക്ക് ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം അനിവാര്യമാണ്.
ഗവേഷണം, ടെക്നോളജി ആവർദനം, പ്രൊഫഷണൽ മാനേജ്മെന്റും നയലോകത്തെ ശരിയായ തീരുമാനങ്ങളും ഉണ്ടാക്കുന്നത് ഉന്നത പഠനത്തിന്റെ പ്രത്യേകശേഷിയാണ്.
നൂതന സംരംഭങ്ങൾ മാത്രമല്ല, അവയെ സ്കെയിൽ ചെയ്യുകയും വിദേശനിക്ഷേപം ആകർഷിക്കുകയും ചെയ്യാൻ പറ്റുന്ന മേധാവിത്വം ഇവിടെ നിന്നാണ് വരുന്നത്.
വർക്ക്ഷോപ്പുകളും അപ്രന്റിസ്‌ഷിപ്പുകളും മൂല്യമേകും; പക്ഷേ സിസ്റ്റമാറ്റിക് അറിവിന്റെയും ആഴത്തിലുള്ള അനാലിറ്റിക്സിന്റെയും പകരം അത് ഒരിക്കലും തിരുവല്ല.
അന്തഃസാരായവും പരമ്പരാഗതവുമായ തൊഴിൽമാർഗ്ഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന സമ്പദ്‌വികാസത്തിലെത്താൻ രാജ്യത്തിനുള്ള കീൽ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസമാണ്.

ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം വലിയ ഭാഷയും ഭാവവുമാണ്; പക്ഷേ ദേശീയ സമൃദ്ധിക്ക് അതാണ് അന്തിമദേസ്യം എന്നൊന്നില്ല. ഒരു രാജ്യത്തിന് വേണ്ടത് മുഴുവൻ ജനത്തിന് വായനയും എഴുതലും കണക്കും കൈമുറകളും ഉള്ളത് ആണെന്നും, ഏവർക്കും പ്രായോഗിക കഷിണി ശമ്പളനേടാനുള്ള പരിശീലനം ലഭിച്ചാൽ തണുത്ത വളർച്ച തീരും.

ഡിഗ്രികൾ അനുയോജ്യമായ തൊഴിൽ കൊടുക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അവൊരു കോപ്പിയടിയാണ് – തൊഴിലവസരങ്ങൾ മാത്രമല്ല, തൊഴിലാളിയുടെ കഴിവുകൾ വേണമെന്നതായിരുന്നു വളർച്ചയുടെ കാര്യമാണ്. അപാരംഭ ഗവേഷണങ്ങൾക്കും വിദ്വതക്കും സ്ഥലമുണ്ട്; എന്നാൽ മിക്കവാറും ഇന്നത്തെ പുതുമകളും ഉൽപ്പാദന വർദ്ധനയും ഷോർട്ട്‌ടേർം പ്രായോഗിക പരിഹാരങ്ങളിലൂടെ, SMEs, കാർഷിക പരിഷ്കാരം, ടെക്‌നോളജി ആപ്ലിക്കേഷനുകൾകൊണ്ട് വരുമാനം നിലനിര്‍ത്തുന്നു.

കച്ചവടം തുടങ്ങാനും സ്കെയിലുചെയ്യാനും മാനേജ്മെന്റിനും നയനിർമ്മാണത്തിനും ആവശ്യമായ അനുവാദവും പരിചയവും തൊഴിൽമേധാവിത്വത്തിൽ കൈക്കാര്യം ആയി മാറുന്നു — അതിനു അന്തസ്സ് പഠനമാത്രമല്ല, അനുഭവവുമില്ലാതിരുന്നത് വിലപറ്റും. ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസം സ്വർഗ്ഗം മാത്രം; പൊതുജനത്തിന് ദൈനംദിന തൊഴിലും സംരംഭശേഷിയും നൽകുന്ന അടിസ്ഥാനവിദ്യാഭ്യാസം കൊണ്ട് രാജ്യത്തെ എഞ്ചിൻ ശാന്തമില്ലാതെ ഓടിക്കാനാകും.

നാം ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തെ അപവാദമല്ലാതെ ഉപയോഗിക്കണം; അതിനെ അനിവാര്യമാണ് എന്ന് വാദിച്ച് പൊതുജനത്തെ പുറകേയ്ക്ക് തള്ളരുത്.

അടിസ്ഥാനവിദ്യാഭ്യാസം വേണം, പക്ഷേ അതിന് ശേഷമുള്ള തുറന്നക്ഷമതയില്ലെങ്കിൽ രാജ്യത്തിന്റെ മൂല്യം താഴേക്ക് ഓടും.
ഗവേഷണം, നൂതന സാങ്കേതികവിദ്യകൾ, ദീർഘകാല നയം രൂപീകരണം — ഈ كلها ഉന്നതപഠനസംവിധാനമാണ് നൽകുന്നത്.
സാങ്കേതിക അറിവും അക്കാദമിക് അനാലിറ്റിക്സും കൂടിയായപ്പോൾ മാത്രമേ ഉൽപാദനത്തിലെ മൂല്യവർധനയും ഉയർന്ന തൊഴിലും വിളവെടുക്കൂ.
വർക്ക്ഷോപ്പുകളും അപ്രന്റിസും പ്രധാനമാണ്, പക്ഷേ അവ സിസ്റ്റമാറ്റിക് തത്വബേസ് ഇല്ലാതെ ടെക്നോളജി പരിഹാരങ്ങളെ ഡിഗ്രിയണത്തിൽ നിന്നും സ്കെയിൽ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.
വിദേശനിക്ഷേപം, ഉയർന്ന മൂല്യവത്കരിച്ച കാരിയറുകൾ, ട്രാന്‍സ്ഫോർമേറ്റീവ് സ്റ്റാർടപ്പുകൾ — ഇവയെല്ലാം ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം വന്നുമാത്രം സ്ഥിരതയും മാഗ്നേറ്റിസവും കാണും.
ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം പ്രാപ്യമാക്കണം, അധികവൈഭവമാക്കി ആരേയും വിടരാക്കരുത്; സ്വകാര്യവും പൊതു പരീക്ഷണവും ചേർന്ന് സുതാര്യ മാർഗങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാം.
ഷോർട്ട്കട്ട്‌കളിൽ കുടുങ്ങാതെ ദീർഘകാല സമൃദ്ധിക്ക് ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം അനിവാര്യമാണ്.

ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം വിലമുള്ളൊരു ഉപാധിയാണ്; പക്ഷേ അത് രാജ്യത്തെ എഞ്ചിൻ തുടങ്ങിക്കുന്ന ഇന്ധനമോ നെഞ്ചിലെ സ്വരംമോ ആണ് എന്ന് കരുതാൻ പാടില്ല.

ജനങ്ങളുടെ വലിയൊരു ഭൂരിപക്ഷം വായനയും എഴുത്തും കണക്കും കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ അറിയുമ്പോഴാണ്ൊരു രാജ്യത്തിന് സ്‌കൂളുകളും റുസൂതികളും നിർമ്മിക്കാൻ കഴിവ് കൊണ്ടുവരുന്നത്.

നൂതനം സർവകലാശാലക്കുള്ള ലാബിൽ മാത്രം ജന്മമെടുക്കുന്നില്ല; വന്നുകളഞ്ഞു ചുമന്ന വെല്ലുവിളികളെ പരിഹരിക്കാൻ ഗ്രാമം, ഫാക്ടറി, കമ്പനി, കാർഷികത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രായോഗിക പരിജ്ഞാനമാണ് സത്യത്തിൽ മാറ്റം വരുത്തുന്നത്.

വർക്ക്ഷോപ്പും അപ്രന്റിസ്‌ഷിപ്പും മൈക്രോ-ഉദ്ഘ ആധാരപരമായ സംരംഭങ്ങൾക്കും SMEs-ക്കുമാണ് വളരം കൊടുക്കുന്നത് — അവ സൂക്ഷ്മമായ തൊഴിൽസൃഷ്ടിക്കും സമ്പദ്‍വികസനത്തിനും മിക്കപ്പോഴും മതിയാകുന്നു.

ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം ലാഭകരമാകുന്നതിലൊരു പക്ഷേ ബഹുമതിയില്ല; അതിന് ചെലവും സമയം ഇടവും വേണ്ടതുമാണ്, ആ സ്‌പെഷ്യലൈസഡ് കാര്യം സിൾച്ചറൽ അപ്രോപ്പിയേറ്റും എല്ലാവർക്കും പ്രാപ്യവുമാകേണ്ടത് ആദ്യമായിരിക്കണം.

സാങ്കേതികവിദ്യ കൈവശമാക്കാൻ ഡിഗ്രിയുണ്ടാകണം എന്നൊരു നിയമമില്ല; ഡിജിറ്റൽ ടൂളുകൾ, തുറന്ന സ്രോതസ്സുകളും, ശില്ലുമായ പരിശീലനവും കൊണ്ടു സമ്രുതിയുടെ വഴികള്‍ തുറക്കാം.

ഗ്രാമീണ കാർഷിക പരിഷ്കാരം, ലघുഉത്പാദനത്തിലെ നൂതനം, ചെറിയ വ്യവസായങ്ങളിലുളള കഴിവുവികാസം — ഈ എല്ലാം അടിസ്ഥാന വിദ്യാഭ്യാസമുളള ജനശക്തിയുടെ മേൽ നിന്നാണ് ഉയരുന്നത്.

വികസനത്തിന് നയപരമായ ഭദ്രതയും, അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും, സുഗമമായ ലോണുകളും, ശ sheer അധ്വാനം കൊണ്ട് വരുന്ന സംരംഭശ്രമങ്ങളും ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ നിന്നുമല്ല മുൻകാലത്ത് വന്നത്.

ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം ഒരു മഹത്തായ സംഭാവനയാണ്; പക്ഷേ അതിനെ നിർബന്ധമായി ദേശീയ സമ്പദ്‌വികസനത്തിന്റെ ഏക ഗതി എന്ന് സ്വീക്കരിക്കരുത്. ആദ്യം എല്ലാവർക്കും തുറന്ന, പ്രായോഗിക, ശക്തമായ അടിസ്ഥാനവിദ്യാഭ്യാസം ഉറപ്പാക്കുക — തടസ്സം നീങ്ങുമ്പോൾ ഉയർന്ന പഠനവും സ്വാഭാവികമായും फलപ്രദമാകും.